یک ایرانی سکولار، مستقل، طرفدار اندیشه های سوسیال دموکراسی، پشتیبان جنبش سبز با حفظ نگاه انتقادی به آن و خواهان رعایت حقوق بشر برای همه. دوراهی ما انتخاب بین «بد» و «بدتر» نیست، انتخاب بین «پیشرفت» و «عقب ماندگی» است. در این وبلاگ از دغدغه های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و گاهی از علایق شخصی ام می گویم و بیش و پیش از همه برای مادرم، ایران می نویسم.
روزشمار
مه 2012 د س چ پ ج ش ی « دسامبر 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 دسته بندی
سلام
فکر می کنید حتی یک روز از عملکرد سی ساله ی جمهوری اسلامی قابل دفاع است؟
منم متاسفانه شرایط شما را دارم و دو بار به یه موجود دروغگویی رای دادم ولی آخرش دمم رو گذاشتم رو دوشم و دست از پا درازتر از سرزمینی که دوستش داشتم خارج شدم.
این نظام همچنان مشکل 12 سال پیش را دارد و چه بسا بیشتر…
کسانی که با استناد به حکم حکومتی لوایح مجلس را به بایگانی راکد فرستادند
دنبال دمکراسی نیستند هر چند که بدشون نمی آد رییس جمهور یا رییس مجلس بشن.
مطلبتان در مورد زیدابادی بسیار جالب بود
من عضو بالاترین نیستم اگر می توانید مقاله با این عنوان وبا کنایه به خامنه ای بنویسید که همه مردم ایران از شما که ادعای خدایی می کنی عذرخواهی می کنیم فقط لطف کنید این فرزند گستاخ یعنی زیدابادی را ببخشد
من شخصا با توجه به شناختی که از احمد زیدابادی دارم واقعا نگران وضعیتش هستم
با تشکر از شما
حسن
درود بر شما و ممنون
من پیشتر از این هم لینک دیگری در مورد احمد عزیز در بالاترین داده بودم که حکومت را نقد می کرد
امیدوارم خبرهای خوبی از وی بزودی بشنویم